Sözlük anlamı ile sanat, “Duygu ve düşünceleri göze ve gönle hitap edecek şekilde söz, yazı, resim, heykel vb. ile ifade etme konusundaki yaratıcılıktır,”. Aynı zamanda “Belli bir uygarlığın veya topluluğun anlayış ve zevk ölçülerine uygun olarak yaratılmış anlatımdır,” sanat. Marifet, hüner, ustalık olarak da anlamlandırılır. Sanatkar veya sanatger ise sanatla meşgul olan kişidir.

Sanat, toplumun değer ve zenginliklerini bünyesinde taşır. Sanatta estetik değerlerle birlikte toplumun özü de yer alır. Bu öz, sanatkarın içinde yaşadığı toplumun hayata bakışını, zekasını, etik ve ahlak değerlerini, hem maddi hem de manevi isteklerini, hayallerini ihtiva eder. Sanat, toplumdan ayrı olamaz. Sanatkar; yaratıcılığını, kendi yeteneği ve felsefesi dışında içinden geldiği toplumun yaşantısından da alır. Bir sanat eseri, sanatçının olduğu kadar, içinde yaşadığı ve kendisini besleyen toplumun da eseridir. Bir başka tanımlama ile sanat; sanatçının ve toplumun aynasıdır. Her sanatkar, yaşadığı devirden beslenerek sonraki nesillere birikimini aktarır.

Sanat, bir ifade ediş biçimidir. İnsanın yaşadığı dünyayı seyrederken hissettiklerini, gördüklerini kendi süzgecinden geçirerek sembollere dökmesidir. Hissedilen, düşünülen duygu ve düşüncelerin maddede vücut bulması, varlık kazanmasıdır. Sanatçıyı ve toplumu besleyen değerlerin, çizgi, şekil, renk veya ses aracılığıyla estetik bir düzen içinde çevreye aktarılmasıdır. 

Sanat tarihçileri sanatın, insanlıkla yaşıt olduğunu ifade eder. Kendisini, yaşadığı ortamı, kullandığı eşyayı göze en hoş gelecek şekilde süslemek, ona sanat anlayışı ile biçim vermek, insanoğlunun adeta doğal bir tutkusudur. Türkler’e göre sanat hayatın hem süsü, hem de bizzat kendisi olmuştur. Gelmiş geçmiş uygarlıklar incelendiğinde, süsleme sanatları en olgun ve seçkin bir seviyeye ulaşmış milletlerden birinin de Türkler olduğu görülür.